Erlijio ezberdinetako kideok elkarrekin lan egingo dugun egunean, bakea errazago iritsiko da historia honetara.

Gogoan dut gaur egun hainbeste pertsona ez direla horrela tratatzen, eta beren burua duintasunik gabekotzat jotzen dutela (…) Eta Jesusi entzuten diot: “Hauetako bati nire izenean harrera egiten diona, niri harrera egiten diona eta bidali ninduenari harrera egiten diona.”

Jesusi kontatzen diot niri ere gertatzen zaidala minetik ihes egin nahi dudala (…) Jesusek entzun egiten dit eta esaten dit: “Zure helburua ez da berehalako poza, baizik eta pertsona gisa osotasuna lortzea zure nahietatik haratago jartzeko eta, horrela, bizitza hainbat eta hainbat jariatzeko”

Hainbeste egoera gogor daude (…), non geure buruari galdetzen baitiogu: zer egiten du Jainkoak, zergatik baimentzen du hau guztia ahal badu? (…) Bada, Jainkoak ahal duena Jesusen ekintzen bidez erakusten du (…) Eta gu berarekin, bere eskuak gara, bere begiak, bere ahoa.

Nola kokatu gure burua erromes gisa, bagaje arin dugula, zoriontsu izateko egoa/nia gauzez bete behar duen kontsumo gizarte honetan.

Zerbitzatzen ari zaren bitartean, ohitu egiten zara beheranzko bidea egiten, pobretuen egoerak onartzen, zutaz pentsatzeaz, igotzeaz, pertsona garrantzitsua izateaz, distiratzeaz arduratu gabe.

Nahiago nuke dibertimenduaren gatibuek ikusiko balute urritasunaren gatibuekin harremanetan jartzeak bide okerretik salbatzen eta bizitzaren bidean jartzen dituela. Horrela, batzuk eta besteak aurrera atera ginen, anaitasun-bideak elkarrekin ehunduz.

Gure artean kanporatu beharreko deabru horietako bat ideologien deabrua da, hainbeste aurreiritzi sortzen dituena eta hainbeste pertsona gure bizitzetatik ateratzen duguna.

“Lanak nitaz mintzo dira”… Bere proposamena edonorentzat da… Eta horrela kristautasuna unibertsala da, edonork ulertu eta bizi dezan. Jainkoari maitasunean sartzen utzi eta hartutakoa praktikan jarri.